Ne İçin?

Bazen ölüm düşüncesiyle baş edemiyorum. Aklım almıyor sınırlı bir zaman diliminde anlam bulmayı. Daha iyi olmaya çalışıyorum, gelişmeye çabalıyorum. Ama birden zihnim ilerlerken, bedenimin gerilediği düşüncesi çakılıyor zihnime. "Ne için, tüm bunlar ne için?" sorusu benliğimin her bi hücresine bulaşıyor. Ne yapacağımı bilemiyorum. Bir şeyler deniyorum yine de. Hayatı hiç bitmeyecek gibi hissettirebilecek şeyler yapmayı deniyorum. Heyecan duyduğum şeylere yöneliyorum. Bu akşam da benzer bir ruh halindeyim. Ya film izleyeceğim, ya yeni bir kitaba başlayacağım ya da gerçekleştirmek istediğim bir kariyer planı için bir şeyler yapacağım. Ölmeyecekmişim gibi "kendi" hayatımı, "kendilik" hayatımı yaratacağım. Bu duruma da başka çare var mı bilmiyorum, ne yazık ki bilmiyorum.